HOT:

رویا*

کاشکی میشد بهت بگم چقد زنگ صداتو دوس دارم

چقد ناز نگاهتو دوس دارم سادگیهاتو دوس دارم

خستگیهاتو دوس دارم ترانه تنهایهاتو دوس  دارم

کاشکی تو طاقچه دلت آیینه و شمعدون  میشدم

کاشکی تودشت ابری چشات یه قطره بارون میشدم

کاشکی میشد یه باغ گل برات ترانه می شدم

کاشکی برات یه آسمون اقاقی و یاس می شدم

بخواب که  تو اسمون چشات ستارههامو بشکنم

پیشم بمون که  دنیا و گلهاشو با تو دوس دارم

 دنیا  اگه زشته با تو خواستنیه باغ اطلسی باتو دیدنیه

         *بر وزن شعرمادر

عیدتون مبارک

گيرم باز هم بياي
از عاشقي بخوني
گيرم تا دنيا دنياس
بخواي پيشم بموني .

روز غمم نبودي
خوشيت با ديگرون بود
منو به کي فروختي ؟
که از ما بهترون بود .

مياي بيا ، ولي حيف
حيف ديگه خيلي ديره
حالا که خاطراتت
يکي يکي ميميره .

کي گفته بود که تنهام
وقتي تو رو ندارم
بازم ميگم بدوني
منم خدايي دارم .

برگشتي اما انگار
تو باختي توي بازي
غرورت هم شکسته
به چيت داري مينازي

شبي كه آواز ني تو شنيدم
چو آهوي تشنه پي تو دويدم
دوان دوان تا لب چشمه رسيدم
نشانه اي از ني و نغمه نديدم
تو اي پري كجايي كه رخ نمي نمايي
از آن بهشت پنهان دري نمي گشايي
من همه جا پي تو گشته ام
از مه و مهر نشان گرفته ام
بوي تو را زگل شنيده ام
دامن گل از آن گرفته ام
تو اي پريكجايي كه رخ نمي نمايي
از آن بهشت پنهان در نميگشايي

دل من سرگشته تو  نفسم آغشته تو
به باغ روياها چو گلت بويم
در آب و آيينه چو مهت جويم
تو اي پري كجايي
در اين شب يلدا ز پيت پويم
به خواب و بيداري سخنت گويم
تو اي پري كجايي
مه و ستاره درد من ميداند
كه همچو من پي تو سرگردانند
شبي كنار چشمه پيدا شو
ميان اشك من چو غوغا شو
تو اي پري كجايي كه رخ نمي نمايي
از آن بهشت پنهان دري نمي گشايي

 بانوی من

آخر چه كار داري با آسمان آبي

بانوي من تو وقتي درياي غرق آبي

با موي لخت و تيره چشم خمار و خيره

تلفيقي از دو چيزي آبادي و خرابي

مثل شرابها نه بانوي من تو در من

سرگيجه هاي بعد از نوشيدن شرابي

آنروزها چه بودي اين روزها چه هستي

آنروزها درختي اين روزها طنابي

هر شب به خواب دارم مي بينمت تو اما

يك شب نمي تواني با ياد من بخوابي

با ياد تو چه زيباست در دور دستهايش

تنگ غروب دريا تلفيق زرد و آبي

                       همه دیواره وجودش دلش از غصه شکسته

آجرای دیوارو میشماره دونه دونه

                     میله های زندون درد اونو میدونه

حسرت یه حرف ساده حسرت یه ذره خورشید

                      حسرت روزی که دیوار بشنکنه با نور خورشید

ای خدا کی تموم میشه این روزای بی نور

                         آخه تا کی بمونم منتظر خبر بیاد از راه دور

                                     شهید

   یکی  رفته و یکی  مونده

   یکی  پنهان شده توآسمونا

   یکی بسته کوله بار تنهایشو

   یکی فدا شده توی آسمونها

   یکی  بست کوله بار تنهایشو

   یکی رفت و رها کرد خودشو 

   همه  عشق و دار و ندارشو

   شبِ  تا دندون مسلح جلوش

   دنیا  پشت و پناه شب  سیاه 

   ایرونی بود دستِ خالی و تنها 

     غیرتش  تنها سلاح  رزمش

       صف کشیدن روبروی اون

     تیر و ترکش دشمن سیاهش

       نذاشتن یک وجب از خاک بره 

       توی خط مقدم، جوون و پیر

     نذاشتن عَلَمشه شب سیاه  تار

      تو رگبار گلوله سپر کرد سینهشو 

      آدم اینجا میتونه  که خدا رو  ببینه    

         جا نمازهای پر از خون و درد

             پیرهَن های پاره پاره  

          یکی غلطیده توی خونُ 

              یه جلدِ قرآن جیبی

            یه انگشتر بی انگشت،

       ا لهی که بمیره اونی که برادرم کشت

 (با تغییرات تقریبا مختصر)

میدونه دوستش ندارم ستاره

اما باز پیشم  میمونه  ستاره

چرا اون میخواد کنارم بمونه ؟

 تو دلم این یه سئوال بیجوابه

قاب عکس  سرد و خالی  تو

نگاه سردوخالی پنجره به من

گلهای پژمرده تو گلدون خالی

عاشقی های رفته بر باد  تو